Over mezelf

Mijn voornaam is François , maar bijna iedereen noemt me Swa of Swake.  🙂  Ik ben afkomstig als kind van  Sint-Katherina-Lombeek  , dat op 1 januari 1977 werd gefusioneerd met Ternat .  Mijn mooiste jeugdherinneringeringen heb ik te danken aan de belevenissen bij de Chiro . Vrienden, lachen, plezier maken, bivakken, maar ook ons plan leren trekken .Ik ben altijd een grapjas geweest die graag de mensen aan het lachen bracht en nog graag aan het lachen brengt.Momenteel ben ik conventioneel bruggepensioneerd en ben op zestienjarige leeftijd beginnen werken (1974) , ik ben dus van het geboortejaar 1958 als gewone arbeider , en heb maar één werk gehad. Ik heb altijd in een opslagplaats gewerkt  , wel verschillende werkgevers wegens overname ,  eerst verse voeding (frigowerk) waarna een paar jaar droge voeding van een grootwarenhuisketen . Een distributiecentrum noemde men dat toen.Door bijna 30 jaar frigowerk te doen , zit ik nu vol artrose en reuma, heb al een totale knieprothese sinds 2012 en in 2013 heb ik ook een hartoperatie ondergaan (Bypass) .   Mijn eerste 4 leerjaren heb ik school gelopen in de gemeenteschool van Sint-Katherina-Lombeek,2 laatste jaren lagere school in het RTI te Ternat, en daarna 4 jaar Technisch onderwijs Koninklijk Atheneum te Asse, waar ik mijn herexamen niet heb willen doen voor Frans en geschiedenis. Frans vond ik te moeilijk om te schrijven,die accenten op letters, vervoegingen enz…. Begrijpen en praten deed en doe ik het voldoende . Geschiedenis intresseerde me toen ook niet veel ,ik ben altijd iemand geweest die denkt , wat staat ons in de toekomst te wachten en wat in het verleden gebeurd was intresseerde me minder .Op 16 jarige leeftijd eerst vakantiewerk gedaan, waarbij ik de handen uit de mouwen moest steken, en daar nooit geen problemen heb van gemaakt, het was een werk waar ik ook veel moest rekenenen en ook was ik nog eens helemaal gek van vrachtwagens .Ik kwam dan ook veel in contact met  truckers.Men kan het zich al voorstellen, een job naar mijn hart en maar aan de baas gaan vragen of ik mocht blijven. Thuis waren ze natuurlijk razend hiervoor dat ik mijn herexamens niet had willen doen en niet wou verder studeren.  Sinds mijn eerste leerjaar  was ik al een rekenwondertje en is altijd zo gebleven. Nog steeds reken ik bijna alles uit het hoofd , en heb geen probleem bij het onthouden van nummerplaten , telefoon en mobiele nummers. Reeds op 8-jarige leeftijd als ik al goed kon lezen , had ik geen probleem om nummerplaten aan een auto te linken en de eigenaar. In mijn geheugen ziiten nog heel wat nummerplaten van bijna 50 jaar geleden , en heb geen probleem om er nog nieuwe bij te steken in mijn geheugen. Is het een wonder of niet, maar vraag mij hoeveel is 258 + 364 , binnen 5 seconden zonder rekenmachine geef ik hiervan de som. 30 getallen onder elkaar op papier gezet, geen potlood of pen bij de hand zal ik deze uit mijn hoofd bij ekaar tellen. Niet op de manier die ik op school geleerd heb maar op mijn manier. Op school werd geleerd van achter beginnen, ik begin vooraan te tellen. Ik ben 12 jaar bij de Chiro van Sint Katherina -Lombeek geweest waar ik nog heel mooie herinneringen aan heb. Ik mis nog altijd die mooie tijden, toen er nog discipline was , de bivakken, trektochten, speurtochten, de grappen enz….. We waren bengels maar hadden respect voor iedereen. Ik ben ook nog duivenmelker geweest , en werkte ook graag in de groententuin wat ik nu niet meer kan. Ik heb ook een zeer goede computerkennis , zowel hardware als software en werk met Windows en Linux . Momenteel woon ik in Schepdaal ,bekend om zijn trammuseum , een deelgemeente van Dilbeek , hartje pajottenland. Het land van Lambiekgueze en kriekbier en zijn stinkkaas of ook Brusselse kaas genoemd.